Eklem (TME) Tedavisi

Eklem (TME) Tedavisi (Temporomandibular Eklem Bozuklukları)

Temporomandibular eklem (TME) tedavisi; alt çeneyi kafa kaidesine bağlayan çene eklemi, çiğneme kasları ve çevre dokularda meydana gelen anatomik veya fonksiyonel bozuklukların teşhis ve tedavi edilmesini kapsayan diş hekimliği disiplinidir.

Çene eklemi problemleri; bilinçsiz diş sıkma/gıcırdatma (bruksizm), hatalı kapanış ilişkileri, eklem yapısındaki anatomik bozukluklar, stres veya fiziksel travmalar neticesinde gelişebilir. Tedavinin temel amacı; eklem içi basıncı düşürmek, kas spazmlarını çözmek, eklem diskinin ideal konumunu korumak ve hastaya ağrısız bir çene fonksiyonu kazandırmaktır.

Hangi Durumlarda Tercih Edilir?

• Ağız açma veya kapama esnasında çene ekleminden ses (klik, kıtırtı veya sürtünme sesi) gelmesi durumunda,

• Sabahları çene kaslarında yorgunluk, sertlik veya ağız açmada kısıtlılık (çene kilitlenmesi) yaşandığında,

• Gün içinde veya uyku sırasında kontrolsüz diş sıkma/gıcırdatma (bruksizm) varlığında,

• Çiğneme veya konuşma sırasında çene bölgesinde ve şakaklarda ağrı hissedildiğinde,

• Sebebi diş hekimliği muayenesiyle ilişkilendirilen kronik baş, boyun, kulak ve yüz ağrılarının mevcudiyetinde.

Klinik Avantajları:

• Eklem Yapısını Korur: Eklem diskinin deforme olmasını, kıkırdak doku harabiyetini ve kemik yüzeylerdeki aşınmaları durdurur.

• Ağrı ve Kas Spazmlarını Hafifletir: Çiğneme kaslarına binen kontrolsüz yükü dengeleyerek yüz, baş ve boyun bölgesindeki kas kökenli ağrıları kontrol altına alır.

• Diş Dokusunu Aşınmaya Karşı Koru: Bruksizmin yarattığı yüksek basıncın diş yüzeylerinde yol açtığı mikro çatlakları, kırıkları ve dikey boyut kayıplarını engeller.

TME tedavisinin başarısı; detaylı bir klinik ve radyografik (3D Tomografi/MR) değerlendirmeye, kişiye özel hazırlanan şeffaf apareylerin (oklüzal splint / gece plağı) veya yardımcı medikal uygulamaların doğru planlanmasına ve hastanın kullanım disiplinine bağlıdır.